F*ck My Life, vrij naar http://www.fmylife.com/.

Vergeet de tacohoest, hier is LuJo

Door CodeCaster op donderdag 17 september 2009 22:29 - Reacties (3)
Categorie: FML, Views: 3.207

AIDS? Mexicaanse griep? Herpes? Vergeet ze maar, de pest heeft een upgrade gehad. We gaan er allemaal aan, zeker tachtig procent van de mensheid zal eraan overlijden!

Het LuJo-virus, dat kan worden overgebracht door ratten, "woedt" momenteel in Afrika rond Johannesburg, en heeft maar liefst de levens van vier mensen geëist. Vijf personen waren besmet.

Hoe ernstig de situatie is blijkt wel uit het volgende filmpje:




We're all gonna die! ;)

Te achterlijk voor woorden

Door CodeCaster op zaterdag 12 september 2009 03:49 - Reacties (24)
Categorie: FML, Views: 7.535

Jaren, al jaren fiets ik. Al zolang ik mij kan herinneren beweeg ik mij eigenlijk voort op de tweewieler. Natuurlijk, autorijden is fijn, het gaat een stuk sneller, maar toch, voor de korte afstanden vind ik de fiets erg prettig.

Zo ook voor naar mijn werk. De zeven kilometer ernaartoe fiets ik met gemakt in twintig minuten, en terug, wanneer ik niet te veel heb gedronken, red ik ook in een minuut of dertig.

Vanavond niet. Ik had wat gedronken ja, maar niet veel. Ik reed over het onverlichte fietspad langs het kanaal, en na een minuut of vijftien was ik blij dat ik bijna thuis was. Ik hoefde enkel nog twee fietsbruggen over, een afslag naar rechts, en vanaf daar was het een kwestie van enkele minuten voor ik thuis zou zijn.

Wanneer je echter van de tweede brug afrijdt heb je een behoorlijke vaart. Met een gangetje van een kilometer of wat per uur reed ik dus richting de afslag waar ik rechts moest gaan, week iets uit naar rechts vanwege het brandweerpaaltje dat in het midden van het fietspad staat en schrok van hetgeen ik, door m'n voorlamp beschenen, zag.

Lijnen? Over de breedte van het fietspad? In de lucht? Op een hoogte van zo'n vijftig centimeter?

Het keihard inknijpen van m'n remmen had geen effect meer, en ik reed vol op de lijnen in. Toen ik even later opstond realiseerde ik me dat ik over de kop was geslagen, en mezelf maar netaan had kunnen opvangen. Gelukkig had ik een jas aan, zodat niet m'n hele armen onder de schaafwonden zaten, maar pijn had ik zeker. Ik stond even stil, keek om me heen of er niemand te zien was en ging toen m'n spullen bijeen rapen. M'n rugzak was van m'n rug gevlogen, m'n fiets lag dubbelgevouwen in de berm, en ergens in de bosjes lag een rood lampje te schijnen.

Het netto resultaat was dat m'n achterlicht is afgebroken, ik schaafwonden heb op beide handen en ellebogen, en er een flinke slag in m'n voorwiel zit.

Toen ik overeind stond en al m'n spullen weer verzameld had belde ik de politie op 0900-8844, terwijl ik ondertussen het touw losknoopte en legde de situatie uit. De dame aan de lijn was oprecht bezorgd en wilde een ambulance sturen, maar ik vertelde dat dat echt niet nodig was. Zes minuten later was alles uitgelegd en mocht ik ophangen.

Nu sta ik, vijftig minuten na de gebeurtenis, nog stijf van de adrenaline, en daarom post ik het nu maar, om het van me af te schrijven. Het touw heb ik overigens meegenomen, en heb er zojuist een foto van gemaakt:
http://tweakers.net/ext/f/lIVHTf8zA5PgGxOphC37hSGS/full.jpg

Dus.

Update: gelukkig zien mensen zoals himlims_ nog de lol van de situatie in :P

Vakantie

Door CodeCaster op woensdag 12 augustus 2009 21:17 - Reacties (8)
Categorie: FML, Views: 3.405

Toen ik drie jaar geleden besloot een hbo-opleiding te gaan volgen leek het mij handig om een laptop aan te schaffen. Ik heb talloze reviews gelezen en ben diverse winkels afgegaan teneinde mijn zuurverdiende spaarcentjes zo verstandig mogelijk te spenderen.

Uiteindelijk viel de keuze op de A6Tc van Asus, destijds een populaire serie laptops. Een jaar geleden kreeg mijn laptop last van kuren: het scherm begon uit te vallen. Op een gegeven moment startte de laptop helemaal niet meer op. Dat werd dus een gevalletje RMA.

Anderhalve week later kreeg ik m'n laptop gratis gerepareerd terug. Helaas manifesteerde hetzelfde probleem zich een maand geleden wederom. M'n trouwe laptopje was, again, overleden. Wéér was ik hem anderhalve week kwijt, wéér werd het moederbord vervangen, maar toen ik hem terugkreeg ging ik eerst even lekker twee weken op vakantie.

Wat blijkt nu, nu ik na vakantie m'n laptop weer aanslinger? De fan draait continu voluit. Nu is de fan van een laptop over het algemeen niet bijster groot, dus moet deze nogal snel draaien om een behoorlijke hoeveelheid lucht te verplaatsen. Dit brengt een irritant hoog gezoem met zich mee, dus na een half uur werken op het apparaat krijg ik last van hoofdpijn. Dus ik heb Asus gemaild over dit probleem, waarna ik terugkreeg dat ik helaas mijn laptop wederom ter reparatie op moet sturen.

Ondertussen is dat dus de derde keer in drie jaar tijd dat er iets mis is met een apparaat van ruim duizend euro, en ik ben er niet zo blij mee. Mijn volgende laptop wordt, als er nu geen passende oplossing komt, dan ook niet van het merk Asus.

Al met al kom ik nu bij de licht naar een anticlimax neigende conclusie van dit relaas. Het gedoe met m'n laptop zorgt er namelijk voor dat ik mij tijdens de laatste schoolvakantie die ik ooit nog zal hebben stierlijk verveel. Ik heb ondertussen al mijn Xbox-spellen grijsgespeeld en kan geen films of series kijken want mijn laptop is het enige videoverwerkingsapparaat (al twijfel ik erover om een Xtreamer aan te schaffen) en zijn al mijn vrienden aan het werk of op vakantie.

Zucht.

Onvermijdelijk

Door CodeCaster op vrijdag 3 juli 2009 00:07 - Reacties (15)
Categorie: FML, Views: 3.889

Zacht zoemend staat m'n laptop op m'n bureau, hij beschijnt mijn gezicht terwijl de gloeilamp aan het plafond licht flikkerend de rest van de kamer belicht.

Al enige tijd schalt het nieuws uit m'n speakers, terwijl m'n versterker bijna geen moeite heeft met het verwerken van de uit de ether geplukte radiosignalen. Het is net of de zendmast naast m'n huis staat, zo helder klinkt het geluid ineens.

Buiten rijden auto's langzaam voorbij, je hoort het rubber van de banden aan de weg plakken. Binnen loopt de temperatuur nog steeds langzaam maar merkbaar op.

Plotseling begint het. Een lichte rilling op m'n schouders, die langzaam langs m'n ruggegraat naar beneden rolt. Langz maar zeker maakt de rilling snelheid, krijgt meer massa en uiteindelijk landt de ranzige zweetdruppel in m'n reet.

Hebben jullie daar nou ook zo'n hekel aan?

Pechdag

Door CodeCaster op donderdag 21 mei 2009 09:40 - Reacties (8)
Categorie: FML, Views: 4.112

Het was gezellig gisteravond, erg gezellig. Zo gezellig dat het half drie was voor ik op bed lag. Nu loop ik alweer een week of vijftien stage en heb dus ondertussen een dag-nachtritme waar je U tegen zegt.

Rond een uur of acht begint m'n lichaam tegen me te praten. "Hé, psst, je wordt zo opgehaald, doe je ogen open! Hoor eens! Vogeltjes fluiten en auto's rijden voorbij! Opschieten, uit bed! Ik wil koffie!". Vanmorgen duurde dat aan-m'n-kop-gezeur maar liefst drie kwartier, en toen ik om kwart voor negen echt wakker werd was dat van een sms. Half slaperig stuurde ik een "mja fijn dat je wakker bent, ik nu ook" terug en droomde weer weg.

Totdat... BIMMM! BAMMM! BIMMM! BAMMM! twee kerkklokken tegen elkaar op begonnen te luiden. De één nog harder dan de ander. Toen ik dat een minuut of tien aan had liggen horen realiseerde ik me dat het voorgoed gedaan was met de nachtrust voor vandaag. Ik strompelde uit bed, zette de douche aan, liep naar de keuken om de Senseo aan te zetten, liep terug naar de douche en sprong zó onder de koude straal. Heerlijk, zo'n boiler die aan het eind van z'n leven is.

Wat zal er vandaag nog meer mis gaan? Zal m'n Senseo ontploffen? Of zal m'n bed instorten als ik er vanavond weer op neerplof?