F*ck My Life, vrij naar http://www.fmylife.com/.

Bureaucratie bij ABN AMRO

Door CodeCaster op zondag 13 maart 2011 13:40 - Reacties (36)
Categorie: FML, Views: 8.330


Als klein jongetje, ik zal een jaar of vijf oud geweest zijn, wandelde ik aan de hand van mijn moeder een klein, muf bankkantoor binnen. Spannend dat het was! We gingen namelijk een bankrekening openen, om de paar tientjes die ik per jaar met mijn rapporten en verjaardag binnenhengelde te kunnen stallen tegen een belachelijk lage rente.


Lees verder »

Snooze

Door CodeCaster op zaterdag 17 juli 2010 08:49 - Reacties (20)
Categorie: FML, Views: 3.709

Heb ik weer.

Ik werd net wakkergeZUMMBEEEPBEEPBEEPZUMMM't door m'n telefoon, en na twee (in tegenstelling tot de gebruikelijke drie) keer snoozen sprong ik zo fit als een hoentje uit bed z onder de douche. Onze gang is niet zo breed, vandaar.

Ondertussen een aria van Brahms zingend zeepte ik mijn gespierde, Adonisvormige lichaam in, en liet de straal water de rest van het werk doen. Ondertussen rekende ik uit m'n hoofd pi nog even uit tot tweehonderdzeventien getallen achter de komma.

Tot plots! ZUMMBEEPBEEPBEEPZUMMM! Oh nee, mijn wekker vergeten uit te schakelen na de laatste mep op de snoozeknop! Snel, voordat mijn huisgenoten wakker zouden worden, draaide ik de kranen dicht, maar floeps: in de verkeerde volgorde. Mijn oerkreet, die Tarzan zou doen verbleken, heeft waarschijnlijk alsnog de huisgenoten gewekt die door mijn wekker nog niet waren gewekt.

En waarom ook h, waarom maak ik me ook druk of ze nog slapen. Over een kwartier, wanneer mijn koffie op is, ga ik toch met de elektrische schuurmachine aan de gang.


http://codecaster.nl/got/rmb/star1.gifhttp://codecaster.nl/got/rmb/star2.gifhttp://codecaster.nl/got/rmb/star3.gifhttp://codecaster.nl/got/rmb/star4.gifhttp://codecaster.nl/got/rmb/star5.gifhttp://codecaster.nl/got/rmb/stats.gif

Geluk

Door CodeCaster op vrijdag 9 april 2010 13:34 - Reacties (16)
Categorie: FML, Views: 4.781

Zittend en in gedachten verzonken staarde hij mijlenver voor zich uit, de oneindigheid in. De oneindigheid die in werkelijkheid een krappe dertig centimeter voor zijn neus ophield in de vorm van de pleedeur. “Zo kan het toch niet langer”, mompelde hij, tenminste, hij wist niet eens meer of hij het nu hardop had gezegd of niet.

De vorige dag had hij vertwijfeld op het station gestaan nadat voor de zoveelste keer de trein, toen hij nog nahijgend van het rennen het perron op stapte, net was vertrokken. Had het allemaal nog wel zin? Kon hij niet gewoon in een doos onder een brug gaan leven, of, als hij toch al zo goed in zijn vel zat, meteen maar van een flat stappen om nog een paar seconden pure vrijheid te ervaren?

“Geluk zit in hele grote dingen” zei een komiek uit Groningen al meer dan eens. Wat had hij een gelijk. Hoe kun je nu genieten van de geneugten des levens wanneer ze slechts druppelsgewijs je leven binnenstromen, terwijl de ene nare regenbui nog niet is weggewaaid voor de volgende zich al aandoet? Buiten schijnt dan wel de zon, maar in zijn hoofd is het soms zo donker, zo kleurloos.

Dan klinkt vanuit de ruimte naast hem een stem: “Is het papier bij jou ook alweer op?”. Ha, nee, dat dan weer niet. En hij lacht. Hardop.

Kritiek

Door CodeCaster op maandag 8 maart 2010 00:10 - Reacties (22)
Categorie: FML, Views: 3.111

"Jij luistert echt kutmuziek".

Neem die zin eens in je op. Stel je een vriend, familielid, collega of bekende voor, of voor mijn part je vriendin, terwijl je weet dat diegene een band of deejay waardeert die jij kunt luchten noch zien. Beeld je eens in dat je die zin ook daadwerkelijk in het bijzijn van die ander uitspreekt. Zou je het durven?

Denk eens aan hoe je die collega waardeert. Het is een prima vent, hij is nooit te laat, je kan met 'm lachen en ook al gaan de gesprekken met hem meestal over voetbal, hij doet z'n werk goed en je kunt het prima met hem vinden. Alleen die verschrik-ke-lij-ke rap die hij luistert. Waarom zeg je nou niet gewoon dat je er geen bal aan vindt als hij vraagt hoe je erover denkt, ben je bang om afgewezen te worden?

Hetzelfde gaat op voor zoveel dingen. Diverse personen in jouw directe omgeving hebben een andere smaak dan jij hebt. De n houdt ervan om dag in, dag uit in pak naar z'n werk te gaan, de ander zal er hooguit op z'n bruiloft in gezien willen worden en misschien zelfs dan nog liever dood dan levend.

Waarom wordt iedereen maar geacht sociaal te doen? Heb gewoon het gore lef om eens je bek open te trekken als je iets niet leuk vindt. Natrlijk moet je iemand niet af gaan staan zeiken omdat je het niet met z'n smaak eens bent, maar dat smerige geveins wat je tegenwoordig overal tegenkomt komt me onderhand de strot uit. Alles moet maar kunnen, en je moet alles maar leuk vinden, en wg het eens ergens iets van te zeggen als je ergens anders over denkt.

Als je dochter voor geen meter kan zingen en de valse klinkers trillen de glazen haast kapot, of je kleinzoon is net bent begonnen met trompetspelen en de eerste tot op het bot doordringende tonen komen je oren binnen, waarom verwachten mensen dan toch van jou te horen dat het mooi is, dat je braaf opzit en pootjes geeft?

Van opbouwende kritiek kun je meer leren dan van ongemeende complimenten.

Aarzeling

Door CodeCaster op woensdag 13 januari 2010 19:34 - Reacties (22)
Categorie: FML, Views: 4.370

Ik stapte vanmiddag in de trein en ging vanwege de drukte maar direct aan de overkant staan, en leunde tegen de gesloten deuren. Na enkele tellen kwam er een bloedmooi blond meisje voor me staan, dat door mij vanwege mijn verlegenheid professioneel genegeerd werd.

Enkele minuten daarna stapte, tegenover ons, een kerel in die blijkbaar zonder gne was geboren: hij bekeek de blonde dame van top tot teen en ging haar uitgebreid aan staan grijnzen. Letterlijk grijnzen, tanden bloot en alles.

Dat duurde gelukkig voor de dame geen eeuwigheid, maar slechts tot de volgende halte, alwaar de man nog steeds breeduit glimlachend uitstapte.

Nu had ik tegen haar willen zeggen: "had je nou sjans, of stond hij mij zo verliefd aan te kijken?", maar ik aarzelde en bleef zwijgen.

Het enige wat ik nu aan de kerel had te danken was een grijns, ditmaal op mijn gezicht...