Wat ik zoal meemaak in de trein, bus of auto.

Brommers kieken

Door CodeCaster op maandag 20 december 2010 22:22 - Reacties (15)
Categorie: Vervoer, Views: 4.689

Vroegâh, opa vertelt, toen scooters nog hip en shaggies nog cool waren, was het niets dan brommertaal wat de klok sloeg. In het weekend werden uitlaatpoorten uitgevijld, rolletjes gewogen en varioringen vervangen. Het scooterlatijn was niet van de lucht, en tegen iedereen die het al dan niet wilde horen schepten wij op hoe hard onze tweewielers wel niet konden.


Lees verder »

Welk vervoer?

Door CodeCaster op vrijdag 10 december 2010 09:00 - Reacties (22)
Categorie: Vervoer, Views: 4.473

Het is makkelijk trappen tegen een dood paard, maar soms smeekt het betreffende paard er postuum alsnog om. - CodeCaster, december 2010.

Ik heb het met bovenstaande anekdote natuurlijk over mijn favoriete vorm van veetransport, het Openbaar Vervoer, onder de rechtse rakkers beter bekend als OnrendabelenVervoer en fonetisch als Oh Fail. Wat er openbaar is aan dergelijk massatransport weet ik niet, want zonder privacy-aantastend pasje kun je er geen optimaal gebruik van maken, lees: dan betaal je meer. In ieder geval is het OV voor mij zo goed als dood, reden er eens flink tegenaan te trappen. De reden dat ik mijn vervoer vrijwel vaarwel zeg is dat ik het er helemaal mee gehad heb en bezig ben mijzelf een vierwielig gevaarte aan te schaffen. Dat daaruit de nodige andere vormen van ellende voortkomen neem ik voor lief.

Teneinde mijn verdriet te begrijpen nodig ik u uit een kijkje te nemen in de dagelijkse gang naar en van mijn werk. Ik moet hiervoor nog geen dertig kilometer afleggen. De optimale route brengt mij met de trein tot halverwege, vanwaar ik een marge van vijf minuten heb om de aansluitende bus te halen. Eerlijkheidshalve dien ik te vermelden dat de trein vier- en de bus tweemaal per uur rijdt. Een doorsnee ochtend ziet er dus als volgt uit: mijn wekker gaat, ik mep hem uit, tien minuten later tettert de teringherrie nogmaals door mijn kamer en strompel ik de keuken in om daar de Senseo aan te zetten. Terwijl het water pruttelend opwarmt duik ik onder de douche om eveneens wat warmte te absorberen.

Enfin, rond de klok van acht uur loop ik de deur uit met in mijn hand een plastic beker met daarin surrogaatkoffie (wel de Extra Dark-uitvoering, de sterkste soort) naar het treinstation. En daar begint de ellende. Leeft u even mee.

Maandag
De Hemel zij geprezen, de trein is op tijd! Al walmend (het was laat geworden zondagavond) stappen mijn bekertje koffie en ik de trein in. Terwijl we met 130 kilometer per uur de stilstaande auto's op de N11 passeren geniet ik van de laatste slok bruine drab en realiseer me dat de achterlichten van de auto's het enige zijn wat ik buiten zie. Het was dus niet mistig in mijn hoofd, maar gewoon buiten.

Eenmaal in Leiden aangekomen, vergeet niet, de trein was op tijd dus ik had nog vijf minuten voor mijn bus zou vertrekken, liep ik naar beneden, naar de bushalte. Boven iedere busbaan hangt een bord met daarop het lijnnummer van de bus en de tijd waarop het vehikel zou moeten gaan rijden. Het nummer wat ik moest hebben stond er nog niet. Tien minuten later, vijf minuten na de officiële vertrektijd, was het nummer nog steeds niet verschenen en begon ik te ijsberen. Letterlijk, want de mist maakte de atmosfeer adembenemend. Ledematen begonnen onderkoelingsverschijnselen te vertonen en in mijn gedachten leek de ijskoude airco die zelfs in de winter aan schijnt te moeten in de bus een warme woestijnbries te worden.

Helaas verscheen de bus niet, en hebben we gezamenlijk een half uur (en vijf minuten) mogen wachten op de volgende bus en kwam ik een half uur te laat op m'n werk.

Dinsdag
De spitstrein, de treinserie die tussen 7 en 10 en 16 en 19 rijdt tussen Gouda en Leiden, was dinsdagochtend uitgevallen. Hierdoor reden er slechts twee treinen per uur tussen Alphen en Leiden, waardoor deze dubbel zo veel passagiers moesten vervoeren. Vieze forenzen en studenten als we waren vloeiden we in Leiden de trein uit, met per persoon minstens vier nummers Chanel en zeven smaken Axe op ons. Om van de overige geuren maar niet te spreken.

Een kwartier later aankomend op Leiden hield ik al rekening met een kwartier moeten wachten op de volgende bus, maar nee, de vorige was twintig minuten vertraagd! Onderweg reed 'ie echter helaas dermate langzaam dat ik alsnog een half uur te laat kwam.

Woensdag
Gelukkig was er woensdag niets bijzonders aan de hand, dat mocht ook wel, want ik heb 's ochtends na, en 's avonds voor de spits gereisd. En het mistte niet, en het was drie graden boven nul. Maar je moet het lot niet tarten, de week heeft nog twee dagen.

Donderdag
En ja hoor. Gelukkig was er 's ochtends ondanks de hagel en ijzel en bevroren blaadjes en wat dies meer zij niets aan de hand! Ik heb mijn dertig kilometer mooi in een uur afgelegd. Helaas was het me weer niet gegund om op tijd thuis te komen. Op de terugweg was de bus al vijf minuten te laat, en van doorrijden had deze chauffeur niet gehoord. Ik kan hem ook geen ongelijk geven, de bus schudde dankzij windkracht zeven aan de kust stevig heen en weer.

Toen we vier minuten voordat mijn trein zou vertrekken op het station aan zouden komen, zag ik al de bekende mededelingen op de borden. Nee, niet "Schiphol spoor 5b om 18:50", maar "Geen treinverkeer tussen Leiden en Alphen a/d Rijn". Navraag leverde op dat er via de NS geen bussen reden en dat we dus met veel te veel mensen in een veel te volle bus stonden. Een uur later thuis dan gepland.

Vrijdag
En wat zal er vandaag weer gebeuren? Eigenlijk interesseert het me niet eens meer. Tegen de tijd dat deze blog voorgeprogrammeerd online komt zal ik ergens met de bus file staan, of met mijn geluk nog op de trein staan te wachten op m'n beginstation omdat de waakvlam van een wisselverwarming is uitgewaaid. Ik kan me er niet meer bij neerleggen, het kost me te veel tijd van m'n leven. Ik ga er wat aan doen, ik ben hard bezig.

En het allerergste nog: de NS negeert m'n proza. Deze mail heb ik pas nog gestuurd:
Beste NS,


Vorig jaar heb ik u een vergelijkbare vraag gesteld als de hier volgende, maar tot op heden heb ik geen antwoord mogen ontvangen, daarom stuur ik u nu deze hopelijk verduidelijkte e-mail.

In december 2009 heeft NS Reizigers besloten dat de spitstrein tussen Alphen aan den Rijn en Leiden niet meer zou pendelen tussen die twee plaatsen, maar dat deze zou vertrekken uit Leiden en via Alphen naar Gouda zou reizen en vice versa.

Nu zijn deze sprinters die op dit traject worden ingezet niet bepaald de meest comfortabele vorm van vervoer per spoor, dus wanneer zich in Gouda, Waddinxveen of Boskoop problemen voordoen kan deze vertraging er nooit meer worden uitgereden omdat de reizigers dat fysiek niet kunnen hebben. Soms probeert de machinist dit tussen Alphen en Leiden Lammenschans nog te doen, maar wanneer met 130 kilometer per uur door het zich aldaar bevindende weiland wordt gereden voelen de reizigers zich alles behalve comfortabel , maar meer als een verzameling stuiterballen in een langwerpig blik. Daarnaast moet er halverwege toch altijd vaart worden geminderd om de tegentrein te passeren, dus eenmaal vertraagd komt de trein nooit op tijd in Leiden aan.

We zijn inmiddels november haast voorbij, maar de problemen beginnen zoals ieder jaar rond half oktober en houden aan tot half februari, en ik heb besloten er niet meer passief bij te blijven. Het is namelijk op z'n zachtst gezegd behoorlijk vervelend als je dagelijks, ongeacht het tijdstip van vertrek, minstens vijf tot zelfs vijftien minuten vertraging hebt op een traject van dertien minuten, en daardoor in Leiden een klein half uur in de kou op de aansluitende bus kunt gaan staan wachten.

Een optie is het nemen van een trein eerder, zult u waarschijnlijk zeggen. Hiertoe word ik vanwege de vakantiedienstregeling toch al in de zomer vier en in de winter twee weken gedwongen. Maar dat brengt mijn reistijd op ruim 75 minuten, want ik een onacceptabel tijdsbestek vind voor het afleggen van een afstand van 25 kilometer. Dat haal ik fietsend nog, wat ik komende zomer zeker zal overwegen. En daarnaast sta ik dan in het geval dat er eens géén vertraging is na het vertrekken met een trein eerder nog weer ruim een kwartier te wachten in Leiden, wat eens mens in de herfst en winter niet voor zijn plezier doet.

Mijn vraag is dan ook: verwacht u dat dit op korte termijn verandert? Zit het in de planning om meer treinen te laten rijden op het traject Gouda - Alphen aan den Rijn - Leiden? Is de oorzaak van de vertragingen bekend en kan en gaat hier iets aan gedaan worden? Of bent u van plan wéér een winter aan te blijven kwakkelen, dagelijks alleen op dit traject al honderden reizigers letterlijk uren in de kou te laten staan? Dit kost me in de genoemde maanden gemiddeld per week anderhalf uur, tijd die ik veel beter kan besteden.

Mocht u deze mail niet, niet tijdig of zelfs ontkennend beantwoorden dan ga ik op zoek naar een alternatief vervoersmiddel en zeg ik mijn jaartrajectabonnement zo spoedig mogelijk op. Ik sta dan dagelijks wellicht ook minstens een kwartier stil, maar dan tenminste wel warm.
En ik heb tot op heden nog geen antwoord mogen ontvangen. Ik heb ook al legio "geld terug bij vertraging"-formulieren ingeleverd. Bij het vakje met "op welke dag had u vertraging?" streep ik de invulvelden door en vul ik "elke dag" in. Ze doen er niks mee, want hun vertraging is maar vijftien minuten. En dan heb je als reiziger gewoon pech. Elke dag.

Het enige wat ik mij nog afvraag: hoe kunnen mensen in vredesnaam positief zijn en blijven over het Openbaar Vervoer?


http://codecaster.nl/got/rmb/star1.gifhttp://codecaster.nl/got/rmb/star2.gifhttp://codecaster.nl/got/rmb/star3.gifhttp://codecaster.nl/got/rmb/star4.gifhttp://codecaster.nl/got/rmb/star5.gifhttp://codecaster.nl/got/rmb/stats.gif

Spotprijs

Door CodeCaster op dinsdag 8 juni 2010 00:20 - Reacties (15)
Categorie: Vervoer, Views: 4.832

Geef toe, reizen met het openbaar vervoer is saai. Niet alleen wanneer je niks durft te zeggen wanneer er ineens een blonde stoot voor je staat, maar ook zeker als je je elke dag twee uur in trein en bus bevindt. Wie echter de auto neemt naar het werk kan niet alleen denken aan de vele euro's afschrijving en brandstof die onderweg achter zich de lucht in worden gelaten, maar ook hebben diegenen het voorrecht de voeten af en toe nog wat te kunnen bewegen. Voor dat laatste is in het OV absoluut geen ruimte.

Aangezien ik dan toch een uur lang stil moet zitten, nou ja, ik kan wel heen en weer gaan banjeren door de bus maar dat doet me alleen maar op een terrorist lijken dus ik laat dat achterwege, kan ik mezelf maar beter op een wat zinvoller manier vermaken. Nu had ik een MP3-speler, maar na drie maanden gebruik ligt die al een maand bij de reparatieservice van de mediamarkt. Ik zal nog eens een budgetspeler kopen. "Nee meneer, ze hebben wettelijk gezien twintig werkdagen dus in het slechtste geval bent u hem met heen en terug sturen wat allebei ook een week duurt al snel anderhalve maand kwijt". Alsof ze 'm persoonlijk op de brommer terugbrengen naar Taiwan hè, die speler die me vier tientjes kostte.

Afijn, ik moet dus wat te doen hebben onderweg. Nu durf ik 's ochtends m'n ogen niet weer dicht te doen, want geheid dat ik dan wakker word in Voorhout of ergens anders waar je nog niet dood gevonden wil worden, dus lees ik maar een krantje. De Pers is mijn favoriet, niet alleen omdat ze het amper over het nieuws hebben maar vooral omdat dit dagblad maar liefst vijf puzzels bevat die iedere ochtend weer smeken om ingevuld te worden.

Nu slaag ik er 's ochtends met m'n slaperige harses meestal niet in om alle puzzels die zich in de krant bevinden af te werken, dus ga ik op de terugweg verder. Helaas val ik daarbij meestal wel in slaap, dus moet ik me tijdens de laatste paar kilometers naar huis haasten om de laatste hokjes te voorzien van de juiste cijfers en letters. Nu kan ik wel uit gaan leggen wat ultiem genot voor mij betekent, maar laat ik het erop houden dat ik het intens fijn vind als het me lukt om alle puzzels af te maken voordat de trein op mijn eindstation stopt. Het geeft je, zeker wanneer je alle niet ingevulde krantenpagina's her en der door de trein verspreid ziet liggen een gevoel dat haast aan bovennatuurlijkheid grenst, alsof jij als enige begenadigd bent om de bladzijden te mogen en kunnen beschrijven.

Vanmiddag, negen voor zes, twee minuten voor we het station binnenrijden. Nog vier vakjes zijn leeg op de pagina, de overige letters zijn al aanwezig. Zweetdruppels parelen op mijn voorhoofd, want ik kan niet op het allerlaatste woord komen. "Bijzonder goedkoop voor een schijnwerper". Ik tik met mijn pen op het witte zwarte gat waar al mijn ideeën in schijnen te verdwijnen, het lijkt wel of mijn brein het begeeft. Schijnwerper, spotlight. Nog dertig seconden. De trein remt al flink en begint te schudden, waardoor het opschrijven van het juiste antwoord, mocht het nog boven komen borrelen, behoorlijk bemoeilijkt zou worden. Op het moment dat de trein bíjna tot stilstand komt krijg ik een ingeving, die gedreven leek te worden door een walm van shag. Wacht - dat werd hij ook! Op hetzelfde moment dat het antwoord op de prangende vraag mijn vrijwel afwezige talenknobbel bereikte ontsnapte naast mij hetzelfde woord aan een zich naast mijn oor bevindende mond gevuld met door de tabak gebruinde tanden.

"Spotprijs".

Daar ging mijn superioriteit.

http://codecaster.nl/got/rmb/star1.gifhttp://codecaster.nl/got/rmb/star2.gifhttp://codecaster.nl/got/rmb/star3.gifhttp://codecaster.nl/got/rmb/star4.gifhttp://codecaster.nl/got/rmb/star5.gifhttp://codecaster.nl/got/rmb/stats.gif

Toch geen iPad

Door CodeCaster op woensdag 17 maart 2010 19:15 - Reacties (31)
Categorie: Vervoer, Views: 5.673

's Lands studenten konden vanwege aanhoudende problemen met het op hun studenten-OV-chipkaart zetten van hun week- of weekendabonnement tot en met gisteren nog reizen op het tijdelijke abonnement dat op de kaart stond.

Nu dat tijdelijke abonnement voor iedereen is uitgeschakeld wordt iedereen die gebruik wil maken van de kaart verplicht zijn of haar gekozen abonnement op de pas te zetten. Wie dat voor 17 maart jongstleden heeft gedaan maakte kans op een heuse wintersportvakantie voor hem en nog vijf anderen, en één van de elf iPads.

Nu had ik in een iPad wel interesse, uiteraard niet om te gebruiken maar om door te verkopen aan een fanboy, en omdat je er toch geen moeite voor hoefde te doen was ik wel benieuwd naar de uitslag van de verloting. Deze staat nu online:
Hoofdprijs
De hoofdprijs, een luxe wintersportreis voor 6 personen, is gewonnen door de houder van Studenten OV-chipkaartnummer:
3528010442640823

iPads
De 11 iPads zijn gewonnen door de houders van Studenten OV-chipkaartnummers:
3528010429892504
3528010425890643
3528010430256335
3528024400752769
3528010431336128
3528010431684857
3528024400138233
3528010430663019
3528010444626457
3528010428219733
3528010445826536
Aan de winnaars: gefeliciteerd!

Een teleurgestelde * CodeCaster mompelt in zichzelf: "Wel frappant dat mijn pas, die al ruim een jaar in mijn bezit is, eindigt op nummer 2009..."

http://codecaster.nl/got/rmb/star1.gifhttp://codecaster.nl/got/rmb/star2.gifhttp://codecaster.nl/got/rmb/star3.gifhttp://codecaster.nl/got/rmb/star4.gifhttp://codecaster.nl/got/rmb/star5.gifhttp://codecaster.nl/got/rmb/stats.gif

Leedvermaak

Door CodeCaster op maandag 15 maart 2010 11:11 - Reageren is niet meer mogelijk
Categorie: Vervoer, Views: 81

Het is wellicht uit enkele van mijn vorige postings gebleken dat ik op z'n zachtst gezegd niet bepaald fan ben van het openbaar vervoer. Maar goed, het is gratis, dus meent men dat je niet mag klagen.

Normaal gesproken kijk ik 's ochtends voor ik de deur uit ga hoeveel vertraging de trein heeft. Bij meer dan vijf minuten moet ik, als ik dat nog red, een trein eerder nemen om de aansluitende bus nog te halen, en als ik daar geen tijd meer voor heb neem ik een trein later om ervoor te zorgen dat ik dat kwartier thuis bijvoorbeeld door het doen van de was nuttiger kan doorbrengen dan wachtend op de bus.

Eénmaal het ontbijt achter de kiezen begaf ik mij samen met m'n vriendin, die met de trein de andere kant op moest, richting station. We vertrokken allebei na een hartstochtelijk afscheid (alsnog onze excuses aan de overige reizigers op het perron, maar ik zie haar zaterdag pas weer) zowaar op tijd.

Lees verder »