Microsoft Partner Network

Door CodeCaster op maandag 22 november 2010 21:25 - Reacties (19)
Categorie: Tech, Views: 5.352

Microsoft Partner NetworkSinds mijn afstuderen ben ik als .NET-developer werkzaam en ons bedrijf is begonnen met haar eerste stappen in de wereld van het Microsoft-partnerschap. Dit is een lang traject waar veel bij komt kijken, zeker voor een klein bedrijf. Om voor mezelf, ons bedrijf en anderen die hiernaar op zoek zijn het een en ander op een rijtje te zetten wil ik hier deze samenvatting plaatsen van alle informatie die ik de afgelopen tijd (ja baas, in m'n eigen tijd) heb gevonden. Wat Microsoft zelf van het partnership vindt lees je hier, maar ik probeer het in m'n eigen woorden. Veel leesplezier ;)
Microsoft Network Partner worden
Microsoft Partner worden is ontzettend eenvoudig: je schrijft je in en je bent het! Er zijn vervolgens drie niveaus binnen het partnerschap:
  • Microsoft Network Partner (MNP)
  • (Silver) Certified
  • Gold Certified
Microsoft Network Partner word je al als je een Cloud Partner bent of een Action Pack hebt aangeschaft. Er zijn twee Action Packs verkrijgbaar: "Solution Provider" en "Development and Design". Het eerste is interessant voor bedrijven die veel met de server-OS’en werken, terwijl het tweede handiger is wanneer je aan softwareontwikkeling doet. Een Action Pack is een zeer verstandige investering, zeker voor een bedrijf met slechts een klein aantal personen in dienst. Het zorgt er namelijk voor dat je een hele sloot aan Microsoft-software mag downloaden en installeren, waaronder maar niet beperkt tot: Office Professional Plus 2010, Windows 7 Professional, Windows Server 2008 R2, Exchange Server 2010 en SQL Server 2008. Daarnaast ontvang je drie MSDN-licenties voor Visual Studio 2010 Professional en Microsoft Expression Web.

De overige voordelen die een Action Pack biedt:
  • Ten hours of phone-based technical design and development support.
  • Access to quarterly recorded technical support Web seminars (webinars).
  • Connection to qualified students to find next-generation talent.
  • Technical and sales training focused on development and design.
  • Access to community peer groups.
  • Visibility in Microsoft customer directories.
En dat alles voor maar ¤ 289,- exclusief BTW! Alleen twee licenties voor Windows 7 Professional kosten al meer dan dat. Een action pack vervalt echter wel op het moment dat je (silver danwel gold) certified wordt, getuige de requirements voor het action pack:
"Als u Certified of Gold Certified Partner bent, kunt u zich niet abonneren op Action Pack Development and Design omdat u bij uw lidmaatschap software en bronnen op maat ontvangt."
Maar dat maakt niet uit, want daar krijg je behoorlijk wat voor terug.
(Gold) Certified Partner
In het kickstart-document, een fact sheet waarmee je snel op de hoogte van de eisen aan en voordelen van het partnerschap wordt gebracht staat het volgende over het verkrijgen van het certified partnerschap:
Hoe u zich kunt inschrijven als Certified of Gold Certified Partner:
  • Zorg er eerst voor dat u een registered Member bent
  • laat de programmabeheerder van uw organisatie inloggen in het Partner Membership Center en de vereiste kwalificaties en Partner Points invoeren
  • Betaal het lidmaatschapsgeld van ¤ 1560,-
Dit lidmaatschapsgeld moet jaarlijks worden betaald. Bij een Silver Partnership krijg je, eigenlijk net als bij de Action Packs, onder andere 25 licenties voor Windows 7 Professional, Office Enterprise 2007, Windows Server 2008, SQL Server en Exchange. Je hele MKB voorzien van legale software, en dat voor krap 1600 euro? Het klinkt haast te mooi om waar te zijn. Er komt echter nog meer bij kijken, zoals het mogen voeren van het Microsoft-logo op je site en visitekaartjes. En ja, dat trekt klanten, net als het met stip opgenomen worden in Microsofts directory met partner-IT-bedrijven. Vooral het tweede punt uit het kickstart-document is van belang, de kwalificaties en Partner Points. Deze verdien je niet zomaar.
Partner Points
Met 120 Partner Points ben je namelijk Gold Certified, en met 50 Partner Points ben je Silver Certified. Deze punten verdien je als bedrijf grofweg op twee manieren: door werknemers met certificaten in dienst te hebben of door het door Microsoft laten toetsen van door jou opgeleverde producten, ongeacht of dit hard- of software is. Deze punten worden grotendeels in competenties gegroepeerd, waarmee je veel meer verdient dan enkel met losse certificaten.

Eén van de voordelen van het behalen van een competentie is dat je daarmee in één klap Silver Certified Partner bent. Je krijgt namelijk 30 punten per competentie en 20 bonuspunten voor de eerste competentie die je behaalt, wat het totaalaantal op 50 punten brengt. Om vervolgens Gold Certified te worden, waarvoor nog 70 punten nodig zijn, kun je allerlei scenario's volgen, zoals het behalen van een extra competentie, klanten reviews over door jouw bedrijf uitgevoerde projecten laten invullen en je personeel nog meer certificaten laten behalen.
Competenties
Met werknemers die certificaten behalen of al in bezit hebben kun je bouwen aan competenties. Er zijn een dertigtal competenties te behalen in allerlei verschillende gebieden die ik hier niet allemaal zal vergelijken. Ik heb zelf vooral naar de voor mij interessante optie gekeken, en dat is Software Development. Met het behalen van deze competentie krijg je als bedrijf tienmaal een licentie voor Visual Studio 2010 Premium met MSDN, en mag je ook nog eens Expression Web tien keer installeren.

Er zijn twee niveaus waarop je een competentie kunt behalen. Het eerste niveau is nog redelijk mild. Om een competentie op het eerste niveau te behalen moet je twee gecertificeerde professionals (MCP'ers) in huis hebben, met de onder de competentie genoemde certificaten. Deze certificaten mogen worden gedeeld voor meerdere competenties. Een greep uit de certificaten waarvan beide Software Development-MCP'ers er één (of meer) moeten hebben: 70-502, 70-503 of 70-549. Wanneer je dan eindelijk twee man hebt opgeleid voor deze certificering ben je er nog niet: er moeten ook nog een "Microsoft Licensing online training and assessment" of "Volume Licensing competency exam" worden afgelegd, èn één persoon moet een "sales and marketing competency assessment" succesvol afronden. Ten slotte moeten er drie klanten optreden als getuige dat jouw bedrijf bij hen een Microsoft-oplossing heeft gerealiseerd.

En dan is er nog de "Advanced Competency". Wil je de competentie op dit niveau halen, waarmee je zoals eerder genoemd ook meer Partner Points verdient dan met de normale competentie, dan moet je vier MCP'ers op deze competentie zetten die hun certificering niet meer voor een andere competentie mogen gebruiken. Hiermee dwingt Microsoft je enigszins na te denken over het opleidingstraject van (nieuwe) medewerkers. Deze vier personen moeten over het certificaat "MCPD: Enterprise Applications Developer" beschikken, of over "MCPD: Windows Developer". Iemand die over het "MCA: Solutions"-certificaat beschikt telt in deze overigens voor twee. Daarnaast wordt verwacht dat je een "revenue commitment" maakt, simpelweg een belofte dat je een jaaromzet behaalt van (in het geval van deze competentie) ¤ 100.000 euro. Omdat dit programma nog niet draait zijn hier verder weinig details over bekend. Verder moeten voor een Advanced Competency niet één maar twee personen de "sales and marketing competency assessment" behalen en heb je vijf klantenreferenties nodig.
Duidelijk?
Nee, nog niet helemaal. Zo kan ik bijvoorbeeld niet vinden of je de behaalde competenties jaarlijks moet vernieuwen of dat je ze mag hergebruiken, en daarnaast kan ik ook nergens lezen of je voor een "standaard"competentie al 30 punten krijgt, of dat je die op advanced moet halen.

Met andere woorden: ben je met het scholen van twee man die elk één certificaat behaalt en het betalen van de jaarlijkse fee voor altijd Silver Certified, of komt er nog meer bij kijken? Binnenkort Microsoft maar eens bellen. :)


http://codecaster.nl/got/rmb/star1.gifhttp://codecaster.nl/got/rmb/star2.gifhttp://codecaster.nl/got/rmb/star3.gifhttp://codecaster.nl/got/rmb/star4.gifhttp://codecaster.nl/got/rmb/star5.gifhttp://codecaster.nl/got/rmb/stats.gif

Woord van het jaar 2010

Door CodeCaster op dinsdag 16 november 2010 10:45 - Reacties (17)
Categorie: Media, Views: 3.761

De komende drieënhalve week kan er weer gestemd worden op het woord van het jaar! Vijfentwintighonderd mensen hebben samen ruim duizend woorden ingestuurd waaruit de redactie een tiental woorden in de hoofdcategorie, en en nog eens vijf woorden voor elk van de vijf subklassen jongerentaal, lifestyle, sport/amusement, economie en politiek heeft uitgekozen.

Tot en met tien december kun je bij Van Dale aangeven welk woord volgens jou in het algemeen en in de diverse categorieën hét nieuwe woord van het jaar zou moeten worden.

De woorden waarop gestemd kan worden zijn woorden die het afgelopen jaar (opnieuw) in de media zijn verschenen, terwijl de meeste woorden eigenlijk niets meer zijn dan samenvoegingen van bestaande woorden. Van opnieuw verschijnen is sprake bij woorden als dork, pino en cougar. Dit zijn zeker voor de jeugd geen onbekende termen.

Ik hou van alliteratie. Er is haast geen mooiere vorm van woordenspel denkbaar. Heerlijk hoe harde medeklinkers achter elkaar klinken. Hierom krijgt kamikazekabinet in de categorie politiek mijn stem en kan knoflookcrisis bij economie rekenen op punten van mij. Jammer alleen dat dat laatste woord net als bestuursobesitas en talententelevisie tweemaal verkiesbaar is gesteld. Je zou zeggen dat ze met het ingestuurd krijgen van duizend woorden toch wel iets creatiever hadden kunnen zijn.

OranjebabesVerder ligt het voor mij aan de herinneringen die ik bij een woord heb. En wie kan zich nou de oranjebabes niet herinneren? Hoe dan ook: breng nu je stem uit en verrijk de Nederlandse taal officieel met een nieuw woord!

http://codecaster.nl/got/rmb/star1.gifhttp://codecaster.nl/got/rmb/star2.gifhttp://codecaster.nl/got/rmb/star3.gifhttp://codecaster.nl/got/rmb/star4.gifhttp://codecaster.nl/got/rmb/star5.gifhttp://codecaster.nl/got/rmb/stats.gif

Televisie kijken, waarom nog?

Door CodeCaster op maandag 15 november 2010 08:30 - Reacties (28)
Categorie: Media, Views: 5.689

Hele volksstammen hangen 's avonds voor de buis om lekker lui te genieten van het vele beschikbare bewegend beeldmateriaal. In deze blog wil ik uiteenzetten wat ik van de verschillende vormen van mediaconsumptie vind en hoe ik hun toekomst zie.

Allereerst wil ik de volgende vraag duidelijk krijgen: "wat willen we kijken"? Ik ben zelf niet geïnteresseerd in het nieuws of verslagen van sportwedstrijden op televisie, maar kijk dit liever online in tekstvorm omdat je dan zelf de verdieping en verbreding kunt bepalen. Als je op het achtuurjournaal een interessant stuk ziet is het alweer voorbij, terwijl mij minder boeiende onderwerpen soms tot in den treure worden uitgemolken. Want serieus, wie kan er nu wakker blijven tijdens een zes uur durende marathonuitzending van skischansspringen? ;) Nee, er zijn qua bewegend beeldmateriaal slechts twee genres die mij kunnen bekoren: films en series.
Films en series
House M.D.Laat ik over deze classificaties nog enigszins uitweiden: met films bedoel ik niet alleen de bij de massa populaire Hollywoodpulp, maar ook films die in ons eigen landje zijn bedacht en eventueel geschoten.

Dit is geen harde eis, dus niet in de Nederlandse taal opererende VoD-aanbieders zijn ook een optie. Qua series ben ik voornamelijk geïnteresseerd in de door de grote partijen voorgeschotelde beelden. Denk hierbij aan series van HBO, Fox, ABC en Comedy Central.
Waar kijk je dat?
Al dit materiaal zal op de een of andere manier op je beeldscherm moeten komen. Ik zal als volgt refereren aan de drie bronnen die grofweg zijn te onderscheiden:
  • Voorgeprogrammeerd: televisie, analoog via de kabel of digitaal met een van de DVB-vormen
  • Fysiek: een VHS, DVD of Blu-ray met daarop de video kopen of huren
  • On-demand: huren of kopen van films en series bij een online aanbieder
Wat zijn nu de verschillende voor- en nadelen aan deze drie genoemde alternatieven?
Voorgeprogrammeerd
Bankhangen en zappenHét voordeel van deze categorie is dat je na een dag lang werken met je magnetronprakje op de bank kan ploffen, de afstandsbediening ter hand kan nemen en eindeloos kan zappen tussen de tientallen films, talkshows, series, en ga zo maar door. Er is altijd wel iets te zien. Dat is ook direct het nadeel: door het relatief "beperkte" aantal zenders, "slechts" een stuk of vijfentwintig in het standaardpakket dat zo'n vijftien euro per maand moet kosten, zit je vast aan een beperkt scala aan programma's. Voor de wat minder populaire films en series zul je moeten uitwijken naar extra (dure) zenderpakketten, die alsnog veel in herhaling vallen, en ook documentaires die niet mainstream genoeg zijn zul je zonder het bijbetalen voor meer zenders niet op televisie zien verschijnen.

Daarnaast worden series zelden op de juiste volgorde uitgezonden. Een rode draad zoals bijvoorbeeld een relatie tussen verschillende spelers van een serie raak je volledig kwijt omdat op dinsdag een aflevering midden uit seizoen drie wordt uitgezonden, terwijl de donderdag erop een aflevering uit seizoen vijf wordt vertoond.

Een voordeel van deze vorm van televisie is dat het altijd en overal werkt. Zelfs in de verre uithoeken van ons land is digitale televisie door Digitenne te ontvangen, en anders is met het ophangen van een satellietschotel het gebrek aan televisie te verhelpen. Decoders zijn zelfs werkend op twaalf volt verkrijgbaar zodat je in de auto kunt kijken!

Voor sommige mensen is de beeld- en geluidskwaliteit geen punt, maar waar in de US of A vrijwel alles in 720 pixels hoog wordt uitgezonden en het geluid je uit zes kanalen om de oren blaast zitten we in Nederland nog steeds vast aan het gros van de zenders op PAL-resolutie met stereogeluid. Ja, er is een HD-pakket, maar ga jij zes euro per maand betalen voor het journaal in HD?

Tenslotte is daar het door velen meest gehekelde fenomeen van televisie: de soms eindeloos lijkende stroom reclame. Je kunt er de klok op gelijkzetten: tijdens het uitzenden van een populaire film of serie zal iedere twintig minuten een tien minuten durend blok commercials worden uitgezonden. Nu denk ik sowieso dat de huidige vormen van reclamemaken de laatste stuiptrekkingen zijn van een volledig opgeblazen markt, maar daarover wellicht in een later blog eens meer.

Al met al is televisie kijken niet de meest ideale vorm van mediaconsumptie.
Fysiek
VideolandWelke voor- en nadelen heeft het fysiek in bezit hebben van videomateriaal? In ieder geval kun je, in tegenstelling tot voorgeprogrammeerde beelden, zelf kiezen wat je kijkt, wanneer je dat kijkt, en op welke tijdstippen een vers glas Coca Cola moet worden ingeschonken. Er is daarnaast een enorm aanbod, materiaal wat nooit in de bioscoop of op televisie zal verschijnen is op schijf zo gekocht. Niet alleen de ruigere vormen van porno, maar ook bijvoorbeeld artistieke films die op televisie nooit genoeg kijkers zouden trekken zijn in de videotheek of schijfjeswinkel in een vloek en een zucht aangeschaft.

Hoewel dat bij het opnemen van op televisie uitgezonden materiaal ook het geval is, is dat bij het kopen van video op schijf ook een groot voordeel: het recht om het aangeschafte materiaal te kijken is en blijft bij de aanschaf van de schijf in je bezit. Je kunt een film, eenmaal gekocht, zo vaak kijken als je wil. Ook daarin schuilt echter een nadeel: het materiaal moet wel uitgezocht en aangeschaft worden. Een fysieke handeling waar je na de eerder genoemde dag werken niet altijd zin in hebt. En bij het huren van schijfjes komt ook nog eens het nadeel dat de schijven binnen enkele dagen terug worden gebracht. Daarnaast is het kopen of huren van een film op schijf niet bepaald goedkoop: nieuwe films kosten al snel driemaal zo veel als een bioscoopkaartje voor dezelfde film, huren is even duur, en ook duurt het soms maanden tot ze überhaupt aan te schaffen zijn nadat ze in Amerika zijn uitgekomen. Verder zijn series zelden binnen een redelijke termijn op schijf verkrijgbaar.

Ook dit is dus niet de meest sublieme vorm van het op je beeldbuis laten verschijnen van bewegende beelden.
Video On Demand
MeJaneAlle bovengenoemde problemen zouden moeten zijn opgelost met de komst van Video on Demand (VoD). Je kunt vrijwel alle video die ooit door een studio is opgenomen voor een redelijk bedrag op hoge kwaliteit huren of kopen, je hoeft er de deur niet meer voor uit en van maanden wachten om een film of serie legaal te kunnen kijken is ook geen sprake meer.

Het grootste nadeel dat, althans op dit moment, nog kleeft aan VoD: op uitzonderingen na wordt (het recht om) de media (te kijken) niet van jou. De meeste aanbieders beveiligen hun materiaal zodat het na betaling nog 24 tot 48 uur lang is te bekijken. Een andere vorm van digitale rechtenbeperking is dat de film of serie in kwestie slechts één- of tweemaal gestart kan worden. Dit zou geen probleem zijn als de beelden goedkoop in huis te halen zouden zijn, maar het tegendeel blijkt waar. Een recente film huren kost, exclusief de abonnementskosten en de kosten voor de betaling (die vaak ook nog richting een euro lopen) bij de meeste aanbieders maar liefst vijf euro. Voor dat geld heb je 'm ook bij de videotheek. Wellicht dat dit wordt veroorzaakt doordat er slechts een handvol grote spelers op de Nederlandse markt zijn zoals de Entertainment Retail Group (eigenaar van MeJane.com, MovieMaxOnline.eu en Videoland On Demand). Wie zin heeft om kartelvorming op dit gebied te onderzoeken: be my guest. ;)

Daarnaast is voor de gemiddelde consument een initiële aanschaf nodig voor het kijken van VoD. Ik noem hier expliciet die consument omdat die de PC meestal niet naast de TV heeft staan en dus de keuze heeft om extra kabels danwel apparatuur aan te schaffen, of de PC naar de woonkamer te verhuizen. En daarmee is dan alleen nog het via websites verspreide aanbod te bekijken. Hoewel de televisieaanbieders de apparatuur tegen steeds schappelijker prijzen wegzetten kost een "interactieve decoder" nog steeds rond de vierhonderd euro. Voor dat geld alleen kun je al tachtig recente films huren, en dan betaal je wanneer deze decoder naast de flatscreen staat voor films nog steeds de eerder genoemde hoofdprijs. En series zijn nog steeds nergens te vinden. Behalve als je al op televisie uitgezonden (dus oud) materiaal wil bekijken, en ook dat kost nog eens een tientje per maand.
Conclusie
Free Record ShopGaat Video on Demand de Videoland en de Free Record Shop uit het straatbeeld laten verdwijnen? Zullen Ziggo en UPC straks enkel nog een doorgeefluik zijn van een grote database met films en series? Krijgen we straks iedere maand een rekening met daarop de gekeken films en series en onder de streep een automatisch te incasseren totaalbedrag, zodat we niet meer betalen voor wat we niet kijken? Ongetwijfeld. De techniek is er, en de alternatieven zullen behoorlijk moeten innoveren om nog te kunnen concurreren. Maar met name de huidige prijsstellingen vormen voor velen nog een te groot obstakel, en zal VoD naar mijn bescheiden mening niet binnen enkele jaren in iedere huiskamer beschikbaar zijn.


http://codecaster.nl/got/rmb/star1.gifhttp://codecaster.nl/got/rmb/star2.gifhttp://codecaster.nl/got/rmb/star3.gifhttp://codecaster.nl/got/rmb/star4.gifhttp://codecaster.nl/got/rmb/star5.gifhttp://codecaster.nl/got/rmb/stats.gif

Gezelligheid kent geen tijd

Door CodeCaster op woensdag 10 november 2010 00:15 - Reacties (18)
Categorie: Random thoughts, Views: 4.094

Sinds kort, eigenlijk sinds vanmiddag, ben ik in het bezit van een Twitter-account. Ik weet het. Ik heb het verdoemd. Ik heb gezworen er nooit een te nemen. Wat heet nemen, nemen is een groot woord. Ik wilde er een. Zoals destijds bij ICQ het geval was (ik ben nog steeds op zoek naar een ID van vijf getallen voor onder de tweeduizend dollar) wil ik niet nogmaals buiten de boot vallen. Mijn nummer, mijn naam, was al bezet. Er twittert één of andere Duitser onder mijn naam. Mijn alter ego is verwoest. Mijn internetcredibility is verdwenen. Daarom ging ik snel mijn achternaam registreren. Bezet. Ik huilde. Daarna heb ik een combinatie van beide gevonden, die nog niet bezet was.

Eenmaal in het bezit van een account, het kan ook dat bovengenoemd account wel van mij is en in een dronken bui is voorzien van content maar ik ben het wachtwoord kwijt, restte mij niets dan wachten. Wachten op een mening over het fenomeen. Ik heb er al eens over gezeken, maar in de door een befaamde atheïstische theoloog geuite "Je hoeft geen kanker te hebben om het te bestuderen" kan ik mij niet vinden. Je kan niet volledig deel uitmaken van iets zonder dat het deel uitmaakt van jou.

Lang verhaal kort, ja, ik heb een Twitter-account. En ja. Ik schaam me. Maar dan nu wat ik echt wilde delen.

Iedere dinsdagochtend doe ik een mail de deur uit naar een aantal vrienden die zonder die mail toch al langs zouden komen. In die mail noem ik de nieuwe afleveringen van series die die dag nieuw zijn ten opzichte van de week ervoor. Daarnaast ook wat er die avond op het menu staat, zodat eventuele gegadigden mee kunnen eten. Het aantal vrienden, laat ik ze vooral geen serievrienden noemen want dat zou impliceren dat ik een gazéébóó heb, bedraagt normaliter drie. Soms kan een van hen niet, dan weer neemt een van hen een vriend mee. Het aantal vrienden op de vriendenserieavond (niet te verwarren met serievriendenavond) fluctueert dus tussen de twee en vijf, wat ons totaalaantal brengt op het getal van zes.

We zaten hier vanavond met zes man. Maar pas na het eten, want een sms "boerenkool met gehaktballen" deed blijken dat minstens één van mijn gasten zou eten wat moeders pot schaftte. Na acht uur was het dus ineens behoorlijk druk in huize CodeCaster. En onvoorzien. Ik had een half kratje in huis. Volgens mijn moeder zou dat, zeker op dinsdagavond, ruim voldoende zijn. Volgens ons niet. Dat bleek waar. Eén van de eerste arrivés werd dus gevraagd voor bier te gaan zorgen. Eén collecteronde later was er twintig euro opgehaald, waarvan achttien blikken Heineken werden gehaald bij de avondwinkel aan de overkant van de straat. Bah. Heineken.

Even later kwam de laatste gast aan. Hij belde aan, en omdat volgens de regels de laatst binnengelatene de deur moest openen, liep een van de vrienden (ik deed immers als eerste open) naar de voordeur. Degene die binnenkwam had uit de mail en de reacties al begrepen dat hij als laatste zou binnenkomen en dat het bier op was (wat is mail op je mobiel toch een uitvinding!), en sleepte uit zijn kofferbak een vers kratje bier mee.

De avond kon vervolgens niet meer stuk.

Waarmee ik dus wil zeggen: ik heb sinds vandaag een Twitter-account, en heb geen woorden kunnen vinden die bovenstaand verhaal in 140 tekens kunnen samenvatten.

Iemand een idee?



http://codecaster.nl/got/rmb/star1.gifhttp://codecaster.nl/got/rmb/star2.gifhttp://codecaster.nl/got/rmb/star3.gifhttp://codecaster.nl/got/rmb/star4.gifhttp://codecaster.nl/got/rmb/star5.gifhttp://codecaster.nl/got/rmb/stats.gif