Een jaar bloggen met CodeCaster: ga zo door?

Door CodeCaster op maandag 26 april 2010 15:08 - Reacties (15)
Categorie: Online, Views: 3.434

Iets meer dan een jaar geleden heb ik mijn eerste frustraties over het openbaar vervoer in Nederland neergepend. In de tijd die volgde heb ik gepoogd iedere week een boeiend, ontroerend, informatief of grappig stuk te schrijven, waarin ik qua frequentie in ieder geval jammerlijk heb gefaald. Een dertigtal blogs zijn van mijn hand verschenen in het afgelopen jaar, wat neerkomt op iets meer dan twee per maand.

Rate My Blog begon als kleine experiment maar is naar mijn mening toch uitgegroeid tot een nuttige toevoeging aan Tweakblogs. Op het moment van schrijven zijn ruim 1300 stemmen uitgebracht op diverse schrijfsels van mij, en 1200 op die van andere gebruikers, maar desalniettemin ben ik geïnteresseerd in feedback.

Hoewel sterretjes aanklikken wellicht een eenvoudige manier is om je (gebrek aan) waardering te laten blijken biedt dat niet echt een weergave van de gemiddelde bezoeker. Ik kan me namelijk voorstellen dat iemand de blogs doorklikt zonder naar de URL te kijken en ineens iets denk als: "hè shit, toch weer een blog van die CodeCaster aangeklikt, snel wegwezen hier", en niet eens even vertellen waarom :P

NU, dames en heren, is het moment daar: spui hier uw gal, geef commentaar, of prijs me de hemel in. Voor elk wat wils. Moet het technischer? Zeikeriger? Leuker? Vaker? Of moet ik m'n toetsenbord gewoon aan de wilgen hangen? Let me know! :)

Geluk

Door CodeCaster op vrijdag 9 april 2010 13:34 - Reacties (16)
Categorie: FML, Views: 5.935

Zittend en in gedachten verzonken staarde hij mijlenver voor zich uit, de oneindigheid in. De oneindigheid die in werkelijkheid een krappe dertig centimeter voor zijn neus ophield in de vorm van de pleedeur. “Zo kan het toch niet langer”, mompelde hij, tenminste, hij wist niet eens meer of hij het nu hardop had gezegd of niet.

De vorige dag had hij vertwijfeld op het station gestaan nadat voor de zoveelste keer de trein, toen hij nog nahijgend van het rennen het perron op stapte, net was vertrokken. Had het allemaal nog wel zin? Kon hij niet gewoon in een doos onder een brug gaan leven, of, als hij toch al zo goed in zijn vel zat, meteen maar van een flat stappen om nog een paar seconden pure vrijheid te ervaren?

“Geluk zit in hele grote dingen” zei een komiek uit Groningen al meer dan eens. Wat had hij een gelijk. Hoe kun je nu genieten van de geneugten des levens wanneer ze slechts druppelsgewijs je leven binnenstromen, terwijl de ene nare regenbui nog niet is weggewaaid voor de volgende zich al aandoet? Buiten schijnt dan wel de zon, maar in zijn hoofd is het soms zo donker, zo kleurloos.

Dan klinkt vanuit de ruimte naast hem een stem: “Is het papier bij jou ook alweer op?”. Ha, nee, dat dan weer niet. En hij lacht. Hardop.