CodeCaster

Vanmorgen werd in het dagblad De Pers SP'er Arda Gerkens aan het woord gelaten over de bezuinigingen die de overheid op ICT-gebied moet doen. Nu heb ik weinig met politiek, maar zodra het over technologie gaat begint men in Den Haag vaak als koploze kippen te kakelen zonder van klok noch klepel gehoord te hebben, en over één item daarvan wilde ik graag iets kwijt.

Volgens Arda kan het Smartboard, het interactieve schoolbord dat tegenwoordig in veel scholen het klassieke krijt- of whitebord vervangt, veel goedkoper:

quote: http://depersnew.republis...ari-2010.html#ep1127641=1

Volgens Gerkens is er grote winst te halen op ICT-gebied door bijvoorbeeld slimmer te kijken naar investeringen. Neem de digitale schoolborden die scholen voor 5000 euro per stuk aanschaffen, terwijl je voor 800 euro met een whiteboard, beamer en een speciale variant van de Nintendo Wii precies hetzelfde hebt.

Nu zal ze door de journalist vast niet letterlijk zijn geciteerd, maar er bestaat inderdaad een project waarbij een Wii-controller kan worden gebruikt om een infraroodbron zoals bijvoorbeeld een infraroodpen te volgen. Dit project is opgepakt en tot een pakket van handleidingen en een applicatie ontwikkeld, die onder de naam Smoothboard wordt verkocht. De software is helaas niet in het Nederlands te verkrijgen, en de hardware moet zelf in elkaar geschroefd en opgehangen worden. Mevrouwe Gerkens denkt dat dit hobbyproject in zijn huidige staat gereed is om een professioneel ontwikkelde, ondersteunde oplossing te vervangen. Sta mij toe uit te leggen waarom dat niet zo is.

Om te beginnen moet de computer die de invoer van de Wiimote gaat verwerken een applicatie draaien waarmee de controller via bluetooth verbonden moet worden. Na het verbinden dient de Wiimote gekalibreerd te worden. De controller moet voor een correcte werking over vrij zicht op het bord beschikken, dus zal op een creatieve manier ongeveer recht boven het bord moeten worden gehangen. Dit maakt het lastig om de batterijen te vervangen, die naar verluidt ongeveer dertig uur meegaan. Gelukkig kan 'ie ook via USB van stroom worden voorzien. Wel een cursus creatief solderen nodig, en de garantie van de Wiimote is pleite. Daarnaast moet je nog een infraroodpen zien te regelen, die eveneens op batterijen werkt. Afgezien van deze technische mankementen dient er bij een Smoothboard gebruik gemaakt te worden van een zelf aan te schaffen, monteren en onderhouden beamer. Iedereen die wel eens iets met een beamer presenteert weet dat het niet fijn is om met je giechel recht die schijnwerper in te kijken, en zeker niet in het gemiddelde klaslokaal waar de beamer toch vrij laag en dicht op het bord (en dus de leraar) hangt. Bij de 600i-uitvoering van het Smartboard is dit probleem verholpen door de beamer boven het bord te hangen. Ten slotte is het Smartboard aanraakgevoelig, wat een stuk prettiger schrijft dan een infraroodpen.

Ja, het Smartboard is relatief duur, maar het is een kant-en-klare, bruikbare oplossing waarbij de betalende gebruiker wordt voorzien van ondersteuning en trainingen, wat van de Wii-oplossing niet gezegd kan worden.

Mevrouw Gerkens, ga alstublieft niet beknibbelen op het onderwijs, maar maak u bijvoorbeeld eens hard tegen de JSF of een ander miljardenverslindend, onnodig project.

Geachte heer Klaas,

Wanneer u mij vraagt of ik veel tijd heb gestoken in het opstellen van mijn verlanglijstje, het vervaardigen van mijn suprise of het opstellen van het vod dat voor gedicht door moest gaan moet ik u eerlijk bekennen dat ik hier niet bepaald dágen in heb gestoken, maar enkele uren was ik toch wel zoet.

Ik snap de moeilijke keuze ook wel waar u ieder jaar weer voor staat. Wat geef je nou aan een halfvolwassen vent die volgens zijn verlanglijstje alles al heeft behalve een briefje van honderd euro? Inderdaad, een zwart-witte afdruk van een biljet van dat bedrag, heel leuk. Kon er niet eens een rug vanaf, ouwe schriep?

Dan nog iets. Het is haast een cliché, maar vindt u soms dat ik stink? Maar liefst vier flessen douchegel heeft u mij dit jaar geschonken. Nou, ik dank u op m'n blote knietjes hoor. Nadat ik de twee die ik nog over had van vorig jaar heb opgebruikt.

En wellicht is m'n BMI wat aan de lage kant, dat verklaart nog niet waarom ik anderhalve kilogram aan snoepgoed heb gekregen... voordat ik het op krijg is het over datum!

Groeten,

* CodeCaster

P.s.:

Beste Sint,

Bedankt voor het gezellige feestje dat u ons dit jaar weer heeft geschonken. Gezellig met familie en vriendin bij elkaar, en ook dankzij het feit dat u op m'n stageplek wat snoep achterliet gaat hier de komende maand niemand met een lege maag de deur uit.

Tot volgend jaar!

Nee, dit is geen post over enorme neuzen, maar meer een enorm geneuzel over zorg. Veel leesplezier.

Al zolang ik leef worden mijn zorgkosten grotendeels vergoed door Zorg & Zekerheid. Sinds een jaar of twee of drie zijn ze zo vriendelijk om jaarlijks de verzekeringscheck te organiseren, waarbij een mailing naar alle klanten wordt gestuurd. In deze mailing nodigen ze iedereen uit om zijn zorgkosten nog eens op een rijtje te zetten en te bekijken of de polis nog wel dekkend was.

Ik was al een aardige tijd in de veronderstelling dat ik dankzij mijn aanvullende verzekering tot 275 euro per jaar aan tandartskosten terug zou krijgen, maar volgens de polisvoorwaarden van 2010, 2009 en zelfs uit 2008 blijkt dat slechts 150 euro te zijn. Daarnaast krijg ik lenzen vergoed terwijl ik niks aan m'n ogen mankeer, betalen ze voor het invriezen van m'n zaad terwijl ik wil nog lang geen kinderen wil en mag ik gratis de acné laten verwijderen die ik al tien jaar niet meer heb. Verder mag ik met 50% korting worden besneden en krijg ik 200 euro aan fysio-behandelingen vergoed, mits ik dat binnen negen behandelingen opmaak. Uiteraard ben ik ook niet van plan om van die mogelijkheden gebruik te maken.

Het enige waar ik over nadenk als ik de polisvoorwaarden zo eens bekijk, en wat me destijds ook deed besluiten om de aanvullende verzekering te kiezen, is de ongevallenverzekering voor tandheelkundige hulp. Mocht je besluiten met je kin een stoeprand te koppen of vind je het nodig om je voortanden in een motorkap te zetten, dan krijg je maar liefst 1500 euro vergoed om de schade hiervan enigszins te laten herstellen. Aan je tanden dan, het opnieuw spuiten van de motorkap zul je zelf moeten lappen.

Ik vind het allemaal een beetje te onvoorspelbaar om me voor die 150 euro die ik er per jaar mee bespaar in het diepe te gooien, want stiekem krijg ik toch wel een beetje last van een soort RSI in m'n schouder. En de laatste tijd, al is het maar een klein beetje, zie ik iets minder scherp van dichtbij. Dat zal de het komende jaar vast niet verbeteren, maar ik zie mezelf nog niet met een bril lopen; dat worden dus lenzen.

Het blijft een grote gok. Gelukkig hebben ze voor 2010 de gulden middenweg weer opengesteld die sinds 1 januari 2008 was afgesloten: het eigen risico. Te variëren van nul tot vijfhonderd euro, in stappen van honderd.

Voor een luttele 120 euro die je per jaar minder kwijt bent aan je zorgverzekering krijg je een bijvoorbeeld eigen risico van 200 euro. Tricky, want gebeurt er dan eens iets duurs dat enkel door de basisverzekering wordt gedekt, dan mag je de eerste tweehonderd euro zelf betalen... maar ja, dat is het risico van het eigen risico.

Omdat ik aan het einde van deze schoolperiode nog een tweetal verslagen moet inleveren zit ik op dit moment lekker thuis aan deze documenten te werken. Afgezien van wat afleiding van voorbijlopende dames gaat dat werken redelijk goed.


Nu komt het wel eens voor dat ik tijdens het tikken van een verslag toch zo'n ontzettende dorst krijg, dat ik spontaan een bakje koffie wil gaan zetten. Nu weet ik dat enkelen van jullie Senseo geen koffie vinden, maar voor mij komt het dicht genoeg in de buurt. In ieder geval, ik liep zojuist de keuken in, drukte de grote ronde knop in die het apparaat inschakelt en terwijl het water opwarmde gooide ik de oude koffiepad in de vuilnisbak en wilde een nieuwe pakken.

Maar dat ging zomaar niet: mijn Senseopadbusje (drie keer woordwaarde) was weg. Totaal van de aardbodem en het aanrecht verdwenen. Nadat ik stilletjes al mijn huisgenoten had vervloekt zette ik het Senseo-apparaat onverrichter zake weer uit, en trok de koelkast open om mijzelf dan maar te trakteren op een onvervalst glas huismerk-cola.

En wie staat mij vanuit de koelkast aan te grijnzen? Inderdaad, de bus met Senseo-pads. Soms heb je van die ochtenden...

Het loopt alweer tegen september, wat zoals ieder jaar inhoudt dat weer een massale groep havo'ers en vwo'ers de hogescholen en universiteiten gaan bestormen. Je gaat colleges volgen in een stad die je waarschijnlijk onbekend is, dus iedere kans die zich voordoet om mensen en kroegen te leren kennen grijp je met beide handen aan.

Om je studiegenoten te leren kennen worden er introductiekampen georganiseerd door verenigingen. En de werkwijze van deze verenigingen staat mij niet aan. Ieder jaar zijn er weer voorvallen in het nieuws van hogerejaars die de eerstejaars flink in het spreekwoordelijke stof laten bijten. Ik heb bijvoorbeeld uit eerste hand verhalen gehoord van mensen die hun telefoon bij aankomst moesten inleveren, en vervolgens vijf dagen geen contact met de buitenwereld mochten hebben. Ook werd wassen en douchen hen geweigerd, terwijl "wangedrag" ('s nachts naar de wc moeten bijvoorbeeld) bestraft werd met bekogelingen met eieren en bloem.

Ook las ik zojuist een topic waarin iemand die niet kwam werken tijdens zijn introductieweek gewoon geld moest betalen per dag die hij thuisbleef. Op zich valt daar wat voor te zeggen - maar niet als de vereniging je naar huis stuurt omdat ze geen werk hèbben.

Waar heeft dat mee te maken? Stijgt de macht deze mensen naar het hoofd? Zijn het gewoon verschrikkelijk antisociale mensen? Vinden ze het grappig om andere mensen te treiteren? Zijn het de geëvolueerde versies van de brugklassers die in hun eerste jaar zó gepest werden dat ze, toen ze zelf eindelijk het tweede jaar hadden bereikt, net zo hard de brugpiepers gingen terroriseren?

Ik kan er met m'n pet niet bij.