CodeCaster

Het is wellicht uit enkele van mijn vorige postings gebleken dat ik op z'n zachtst gezegd niet bepaald fan ben van het openbaar vervoer. Maar goed, het is gratis, dus meent men dat je niet mag klagen.

Normaal gesproken kijk ik 's ochtends voor ik de deur uit ga hoeveel vertraging de trein heeft. Bij meer dan vijf minuten moet ik, als ik dat nog red, een trein eerder nemen om de aansluitende bus nog te halen, en als ik daar geen tijd meer voor heb neem ik een trein later om ervoor te zorgen dat ik dat kwartier thuis bijvoorbeeld door het doen van de was nuttiger kan doorbrengen dan wachtend op de bus.

Eénmaal het ontbijt achter de kiezen begaf ik mij samen met m'n vriendin, die met de trein de andere kant op moest, richting station. We vertrokken allebei na een hartstochtelijk afscheid (alsnog onze excuses aan de overige reizigers op het perron, maar ik zie haar zaterdag pas weer) zowaar op tijd.

Hoewel de ochtend goed was begonnen, ik ben immers wakker geworden naast m'n chick, heb in tegenstelling tot wat ik normaal doe ontbeten en had ook m'n koffie eens op voordat 'ie koud was, besloot karma dat het tijd was om wat roet in het spreekwoordelijke eten te gooien. Vlak voor ik bij het eindstation was besloot de trein ineens flink af te remmen om na een paar tellen tenenkrommend traag te hebben gereden volledig tot stilstand te komen, op welke snelheid we ruim vijf minuten bleven steken. Je raadt het al: toen we uiteindelijk aankwamen was de bus natuurlijk nèt weg.

Toen ik vijfentwintig minuten later in de volgende bus stapte had ik dezelfde chagrijnige chauffeur als vorige week. Hij vond het toen nodig om te schelden dat "jullie", daarmee waarschijnlijk doelend op ons studenten, "steeds luier worden". De oorzaak? Het feit dat ik, ondanks dat het de 44 dagen die ik het dit jaar deed al 175 keer werkte met de pas ín m'n portemonnee, niet m'n chipkaart uit m'n portemonnee haalde, waardoor ik laatstgenoemde maar liefst twee keer voor de lezer moest houden. In plaats van dat ik m'n portemonnee uit m'n zak haal, voor de lezer langs zwaai en hem weer terug in m'n zak steek wil hij dat ik m'n portemonnee pak, de pas eruit haal, deze laat lezen en vervolgens weer opberg. Volgens mij is de methode die ik hanteer (en die inderdaad mij de minste moeite kost) gemiddeld gezien toch echt de snelste, ook wanneer die ene keer dat het niet werkt wordt meegeteld.

Nadat deze chauffeur vanmorgen was uitgefoeterd op de reiziger voor mij, die z'n strippenkaart te strak had opgevouwen of zoiets onbenulligs, mocht ik doorlopen na ingecheckt te hebben met de pas in m'n portemonnee ( ).

Nog steeds balend dat ik een half uur te laat zou zijn dook ik gewapend met een pen in m'n krant. Nee, niet om spelfouten te corrigeren, maar om de puzzels op te lossen. Toen we vlakbij m'n bestemming waren zag ik iets waardoor ik een smerige grijns niet kon onderdrukken. De vorige bus stond namelijk met pech langs de kant, en de reizigers die een half uur eerder dan ik waren ingestapt stonden buiten bij de halte te blauwbekken.

Leedvermaak. Heerlijk.

Al weken is de nu al infame OV-studentenkaart in het nieuws, en vandaag stond er zelfs een item op de frontpage van Tweakers.net. Dat was het laatste zetje dat ik nodig had om mijn gal te spuwen op deze niet werkende oplossing. Weet je wat ik er namelijk niet aan snap? Reken even met me mee.

Er hadden afgelopen maandag "nog maar" 240.000 van de 640.000 studenten die ons land rijk is (waaronder mijn vriendin en ik) hun kaart geactiveerd. Januari was maandag alweer 18 dagen bezig, wat neerkomt op gemiddeld 13.334 studenten per dag, als ze zich tenminste over de 7 dagen die een week telt hebben verdeeld.

Laat die studenten het nu net even wat vaker doordeweeks proberen, dan zijn ze immers toch al aan het reizen, zeg dat 90% van de activaties op maandag tot en met vrijdag is gedaan, dan hou je in dit geval 12 dagen over om 216.000 kaarten te activeren.

Natuurlijk staan wij luie studenten niet om tien uur 's avonds nog voor (zo'n) paal, nee, volgens een persbericht stonden er vooral van 12 tot 3 uur 's middags lange rijen voor de palen waar de kaart geactiveerd kan worden. Laten we gokken dat in die tijdsspanne zo'n 75% van de doordeweekse activaties zijn gedaan. Dat betekent dat er met 12 dagen en 3 uur een piekperiode ontstaat van 36 uur waarin ruim 67% van alle activaties, 162.000 stuks, zijn gedaan. Dat zijn afgerond landelijk 75 transacties per minuut in de piektijd, let wel, met volledig uit de lucht gegrepen schattingen. Laat álle activaties in die 36 uur hebben plaatsgevonden, dan waren dat er 111 per minuut, nog geen twee per seconde. De werkelijke piekdrukte lag waarschijnlijk nog veel lager.

Dat komt dus neer dat het systeem overbelast raakt bij een piek van iets meer dan één persoon per seconde die ergens in Nederland zijn kaart wil activeren.

Hoe een falend systeem heb je gebouwd als dát niet eens werkt ...

Toen ik om 07.56 op de website van de NS keek of de trein die ik om 08.08 moest hebben op tijd reed bleek dat de vorige, die om 07.52 hoort te vertrekken, maar liefst 19 minuten vertraging had. Omdat die van 08.08 van spoor 3 vertrekt en de vroegere van spoor 2 hoopte ik hier geen last van te hebben zodat ik bus nummer 57 van 08.26 gewoon zou halen. Helaas kwam mijn trein al 5 minuten te laat aan, waardoor ik de bus gegarandeerd zou missen, dus daar ben ik niet ingestapt. De trein van 08.38 zou 25 minuten vanaf dat moment moeten vertrekken, waardoor ik de bus van 08.56 nog zou moeten kunnen halen, dus ik ben even ontbijt gaan kopen. Toen we vervolgens om 08.59 met uiteindelijk weer 8 minuten vertraging aankwamen baalde ik dus al flink, maar de bus bleek nog niet te zijn vertrokken: hij reed gewoon helemaal niet. Maar liefst 27 minuten daarna ging uiteindelijk de bus, en nadat we nog eens 12 minuten voor een rotonde hebben staan wachten tot we er overheen konden kwam ik ruim 120 minuten nadat ik van huis was vertrokken aan op mijn bestemming.

Conclusie: 1+1=2, morgen neem ik een trein eerder.

Beste buschauffeur,

Het gebeurt niet vaak dat ik met de bus reis, maar de zeldzame keren waarop het voorkomt dat ik mij in de bus bevind weet ik wel waar ik uit moet stappen.

Dit was helaas niet het geval bij de getinte man die na mij de bus instapte. Zoals u kon zien had de beste man een keurig pak aan, een koffertje bij zich en dus waarschijnlijk op weg naar zijn werk. Hij probeerde in zelfs voor mij redelijk verstaanbaar Nederlands te vragen of u hem wilde waarschuwen wanneer de bus zich vlakbij zijn halte zou bevinden.

Waarom rechtte u dan op dat moment uw rug, keek de man aan en zei hem dat hij Nederlands moest leren? Dat had toch volledig niets met de vraag van die heer te maken?

Met vriendelijke groeten,

Een verwarde klant.

Als alles vandaag naar wens was gegaan had deze post hier niet gestaan. Dan had ik op dit moment namelijk in de kroeg gezeten met een paar vrienden en collega's. Maar helaas, het noodlot moest weer eens toeslaan.

Het was vandaag Goede Vrijdag, de dag waarop Christenen herdenken dat Jezus aan het kruis is gestorven. Maar ook de dag waarop je OV-studentenkaart niet geldig is als vervoersbewijs, terwijl vrijwel alle bedrijven de dag gewoon als werkdag zien.

Toen ik vanmiddag een treinkaartje had gekocht en aan het eerste deel van de thuisreis wilde beginnen arriveerde de trein al ruim tien minuten te laat, daardoor mijn overstaptijd bij het volgende station reducerend tot ongeveer nul seconden. Toen de trein dus het station binnenrolde had ik de knop om de deur te openen al een keer of driehonderdvijftien ingedrukt, en toen ik uiteindelijk hijgend bij de trein arriveerde die ik daarna moest hebben reed deze vanzelfsprekend nèt weg.

Enkele minuten en een Whopper Cheese later bleek dat de trein die een kwartier later zou vertrekken een vertraging had van, je raadt het al, een kwartier, waarmee de kansen om op tijd op mijn werk te komen verkeken waren. Ik belde m'n werk op om dat te melden, en gelukkig, het was geen probleem dat ik wat later kwam. Als het wel een probleem was geweest, was ik er dan eerder geweest? Inderdaad.

Enfin, toen de volgende trein eindelijk het station binnenreed werd er omgeroepen dat deze niet meer terugreed naar mijn bestemming vanwege een defecte trein die ergens halverwege het traject stilstond. Daar stond ik dan met m'n goede gedrag en een treinkaartje waar ik niks meer aan had.

De eerstvolgende bus waar ik wat aan zou hebben was degene die mij naar het dorp zou brengen waar mijn werk zich bevindt. Die bus heb ik dan ook maar genomen, en toen ik de chauffeur vroeg of hij wist of mijn OV-kaart geldig was zei hij dat ik gewoon moest gaan zitten en zelf maar even achterop m'n kaart moest kijken of dat zo was. Toffe vent.

Dit creëerde echter een nieuw probleem: ik moest ook weer met de bus naar huis wanneer ik klaar zou zijn met werken. Op zich is dat geen probleem, maar het is wel een probleem dat ik tussen werk en thuisreis nu een gat had van een half uur, een periode die te kort is om iets te doen en te lang om niets te doen. Ik ben dus maar even een biertje gaan drinken bij een vriend, en vervolgens een patatje gaan halen bij een snackbar om de hoek, en toen ik met dat patatje in m'n hand de bus in liep en m'n OV-kaart langs het gezicht van de chauffeur zwaaide meldde hij mij dat die niet geldig was.

Ik weet het, ik had het gratis proberen te reizen subtieler aan moeten pakken. Maar na een dag van vijftien uur is mijn subtiliteit een beetje op, en waarschijnlijk had die chauffeur ook al minstens dertig mensen gehad die het geprobeerd hadden.

Ik ga morgen als ik weer in de trein zit, ditmaal omdat ik het weekend bij m'n vriendin ga doorbrengen, even op het station een formulier halen om m'n geld terug te vragen bij vertraging, zodat ik in ieder geval het geld van het treinkaartje terug krijg.

Om dat te vieren trakteer ik mezelf nu op een biertje. Oh, de moraal van dit verhaal? Studenten moeten gewoon vrij nemen van hun stage op Goede Vrijdag.