CodeCaster

Toen ik me vanavond geestelijk voorbereidde om de drie borden en acht kopjes uit de vaatwasser in de kast te plaatsen, kwam de onverlaat die dat op zijn geweten had de keuken binnen.

"Die wát op zijn geweten had?", zult u zich wellicht afvragen. Sta mij toe dit te verduidelijken. Een vaatwasser heeft namelijk een dubbele functie. Niet alleen is hij geschikt om vuile vaat in te plaatsen teneinde die door het apparaat te laten reinigen, nee, eens die functie is vervuld, zal blijken dat hij ook prima dienst doet als servieskast. Deze laatste vaardigheid van dit witte monster (die kleur vermoed ik trouwens slechts, het is een inbouwgeval) is trouwens bij puur toeval ontdekt, niet op zijn minst te danken aan de door enkele van mijn huisgenoten vertoonde luiheid, inherent aan het aanneembeleid van onze verhuurder. Het ding inschakelen bestaat immers slechts uit het plaatsen van een Sun-blokje in het apparaat en de programmaknop in de 'start'-stand te draaien. Vervolgens wordt het wasprogramma uitgevoerd, en draait de knop gedurende dat programma automagisch naar de 'stop'-stand.

Het probleem ontstaat echter wanneer dit wasprogramma klaar is, dan moet het apparaat immers worden leeggeruimd! In mijn hele hier wonende geschiedenis (ja, ik wil weg, ik ben aan het werken en sparen voor een koophuis, zie vorige posts in deze categorie) heb ik slechts het genot van een handvol huisgenoten mogen ervaren die ook daadwerkelijk over die bijzondere gave beschikten. Meestal staat de schone vaat je dagenlang tegemoet te blinken vanuit de vaatwasser, waarna ik de zware taak van toch al snel drie minuten maar weer op me neem.

Vaak wordt er echter proletarisch gewinkeld uit de 'schone' vaatwasser: als men een bord, bestek, of wat dan ook nodig heeft, wordt het simpelweg uit het apparaat getrokken. Dit gaat door tot het ding zo'n beetje half leeg is, een proces dat al snel enkele dagen in beslag kan nemen. Dat zo'n halflege vaatwasser gedurende die dagen andere onwetenden uitnodigt om hun vuile vaat er weer in te plaatsen, en dat dat misschien niet zo heel handig is, aangezien de schone vaat dan nutteloos nog een rondje meedraait, komt niet in ze op.

Erger nog, sinds kort heb ik niet het vermoeden maar de zekerheid dat er nóg iets aan de hand is. Een heuse thriller, haast. Om dat vermoeden te bevestigen, heb ik onze hoofdrolspeler namelijk gisteren uitgeruimd (we moeten dat echt eens gaan turven), en vervolgens met mijn snode verstand niet alleen de programmaknop nog eens naar 'stop' gedraaid, maar daarnaast de 'aan/uit'-schakelaar in de laatstgenoemde stand gezet.

Gewoon, om kabouters uit te sluiten. Die krijgen die knop niet ingedrukt. Toen ik desalniettemin vanavond thuiskwam, en na het eten met mijn bordje en bestek de keuken in kwam wandelen teneinde deze in de vaatwasser te plaatsen, bleek aan het aldaar klinkende geluid dat het apparaat bezig was aan een programma.

Tegen beter weten had ik, voor ik het ding opentrok, nog de hoop dat het arme ding niet half leeg (of erger!) had moeten draaien. Hij presteert beter onder druk, staat in de klep, dus ik voel met hem mee. Maar helaas, de buit betrof niet meer dan drie borden, vijf kopjes en wat bestek. Ik sloot de vaatwasser weer, waardoor deze zijn programma vervolgde, en nam mijn vaat mee terug naar de kamer. Wat overigens ook een unicum is, want als een van mijn medebewoners een dergelijke constatering had gedaan, dan had hun vaat op het aanrecht gestaan totdat ik het in de (door mij uitgeruimde) vaatwasser zou zetten.

Enfin, naar blijkt, was mijn vermoeden dus terecht: er zijn op deze planeet mensen, die het nut van even wachten tot de vaatwasser misschien wat voller is vooraleer het apparaat in te schakelen (en de knop naar 'start' te draaien natuurlijk), niet inzien. Dat bleek ook toen ik (ver) bovengenoemde huisgenoot vanavond vroeg of híj de vaatwasser wellicht had aangezet.

"Ja, hoezo?" vroeg hij, deed de vaatwasser open, en zette zijn nog halfvolle soepkom bovenin. Ondersteboven.